23 Ocak 2014 Perşembe



MERHABA HERKESE;

Şimdi kimse benim sözüme inanmayacak, bir daha bu kadar ara vermeyeceğim dediğimde, eh ben de olsam ben de inanmazdım artık :) Her neyse aradan epey bir zaman geçti, ama şunu farkettim ki, ne olursa olsun aklımda hep bir şeyler üretmek ve kendime küçük bir dükkan açmak varken bunu erteledim ya da ertelemek zorunda kaldım hayat şartlarından dolayı. 

Ama artık tamam dedim, neyin garantisi var ki? Erteliyoruz her bir şeyi ama bakalım bizim o kadar vaktimiz var mı? İşte bu nedenle de yaşamın bana getirdikleri ya da bir yerde götürdüklerini düşündükçe bazı şeyleri ertelememe kararı aldım. Bir yola çıktım ama Allah yolumu açık etsin diye kendi kendime de dua ettim. :) Çünkü yıllardır hayalini kurduğum şeyleri yapmak istiyorum. Artık bir yerlerde birileri için çalışmak istemiyorum. Nelerin beni mutlu edeceğini de az çok biliyorum. Oğluma bile hep seni ne mutlu edecekse onu yap, okulun, işin dahil, keyif alacağın şeyleri yap diyorum. Bunu artık kendime de söylüyorum. Tabi çok kolay olmayacak biliyorum, olsun ben inanıyorum ben istedikten sonra, dualarımla diledikten sonra, dostlarım yanımda olduktan sonra, çalıştıktan sonra neden olmasın? İşte artık bu nedenle kendim için birşeyler yapmak istedim, keyif aldığım, hayalini kurduğum birşeyler. Birçoğunuz  gibi ben de kendimi sadece elişlerine vermek, birşeyler tasarlamak, bunlardan başka birşey düşünmemek istedim. Dışarılarda çalışıp, sonra da koşturarak eve gelmenin sonucunda istediğim hiçbirşeyi yapamadığımı bu bir sene içinde de çok net gördüm. 

Bazen hayatımızda bizler ya da başkaları tarafından alınan kararların aslında kötü gibi gözükebileceğini ama belki de tamamen iyi şeylerin başlangıcı olabileceğini düşündüm. Bazen zamanın aslında tam da o zaman olduğunu, Allah'ın karşımıza çıkardığı fırsatları görmemizin gerektiğini düşünüyorum.

Benim aslında azimli bir insan olduğumu bazı postlarımdan anlamışsınızdır muhakkak. Kursların peşinde koşturmalar, kaç yaşından sonra ikinci üniversiteyi bitirmeye kalkışmalar vs. vs. Gene yoğun iş tempomun içerisinde eylül ayında Girişimcilik Kursuna kayıt yaptırdım onu bitirdim. Akabinde Kosgeb Kredili Girişimcilik Kursuna başladım onu da bitirdim. Bunların hepsi sanıyorum 2.5 ay içinde gerçekleşti. Geçen haftadan itibaren de ev hanımı olarak :) yaşamıma devam etmeye başladım. Açıkçası ev hanımlığı dediğime bakmayın ben gene boş durmayacağım ama başka birilerinin şirketlerinde çalışmama, zevk aldığım işi profesyonel olarak yapma kararı aldım. Umarım mecbur kalıp tekrar bahsettiğim şekilde iş hayatına dönme durumum olmaz. Kendi kendime birşeyler yaparak mutlu ve huzurlu çalışmayı tercih ediyorum. Kendi kendimin patronu olarak. 

Hepinizi ihmal ettiğim için üzgünüm. Ama aylar sonrasında şurada bu satırları yazmak bana ne denli keyif verdi bir bilseniz. Ohhhhhh sefam olsun :) İşte budur diyorum, hayallerimi gerçekleştirirken tüm sevdiklerimin, beni sevenlerin yanımda olmasını diliyorum.

Bana şans dileyin olur mu arkadaşlarım. Hala hafta arası bir yerlere gitme durumuna alışamadım ama olsun alışırım. Hala işe gidiyormuş gibi sabahın 07:00 sinde ya da 08:00'inde kalkmış oluyorum. Kolay değil 25 sene kurumlarda çalıştıktan sonra, biraz sudan çıkmış balık gibi oluyorsunuz. 

Sevgiyle kucaklıyorum hepinizi :)


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

yorumlarınız ve desteğiniz için teşekkür ederim
yorumlarınıza elimden geldiğince en kısa zamanda cevap vereceğim